ديشب بـه خـواب شنـيدم صـدای تو

                                    قدّم خميده بود و به دستم عصای تو

مـی‌آمـدم ز پـی ‌كـــاروان مــرگ

                                    مـن بودم و نگـاه مـن و ردّ پـای تو

-------------------------------------------------------------

دوستان عزيزم:

من نيز كارگاه شماره 2 را اينگونه به پايان بردم

تا شـمـع شـدم، شعله‌ی عشقت به سرم زد

                                        پــروانـه شـدم، آتـش عشـقـت به پــرم زد

چون شمس تو را ديدم و بگداختم از عشق

                                        خـورشـيد برآمـد به شب و بر سحـرم زد

--------------------------------------------------------------

تا شـمـع شـدم، شعـله‌ی عـشـقـت به سـرم زد

                                        پــروانـه شـدم، آتـش عشـقـت به پــرم زد

چون شمس تو را ديدم و حيران شدم از عشق

                                        اين عشق عجب زخمه به خون جگرم زد

===============================

برگرفته از مجموعه دوبيتی‌های منصور اعلمی‌فر